Resekcja korzenia

Każdy ząb składa się z takich głównych elementów jak: korzeń, szyjka i korona. Wierzchołkiem korzenia jest ta jego część, jaka położona jest najgłębiej w kości, w której znajduje się otwór wierzchołkowy. Zdarzają się przypadki, kiedy trzeba podjąć decyzję o chirurgicznej interwencji na tym poziomie. Resekcja korzenia to zabieg, który wykonuje się w momencie, kiedy zawiodły inne sposoby leczenia zęba. Zazwyczaj stosuje się go w przypadku zębów jednokorzeniowych. Resekcja korzenia polega na odcięciu tylko wierzchołka korzenia o długości ok. 3 mm. To fragment zawierający nieoczyszczoną i niewypełnioną część kanału. Zabieg wykonuje chirurg stomatolog w znieczuleniu miejscowym, aby pacjent czuł się jak najbardziej komfortowo. Otwiera on tkanki miękkie w okolicy korzenia, aby odsłonić kość i usunąć zmienioną zapalnie część. Następnie dopełnia kanał korzeniowy materiałem wypełniającym (tzw. wypełnianie wsteczne) i jeśli zachodzi konieczność – wyrównuje ostre brzegi.

Po resekcji korzenia pacjent może odczuwać niewielkie dolegliwości bólowe, pojawia się też obrzęk – z reguły jednak po kilku dniach niedogodności ustępują. Można jednak brać środki przeciwbólowe oraz antybiotyk, stosować zimne okłady. Jeśli jednak sytuacja nie poprawi się, wówczas trzeba ponownie pojawić się w naszej klinice w Bydgoszczy.

Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu

Resekcja korzenia wskazana jest w takich sytuacjach jak:

  • zmiana zapalna zęba – np. ziarniniak, ropień, torbiel w okolicy wierzchołka korzenia, której średnica wynosi ok. 10 mm i nie przekracza 1/3 przywierzchołkowej długości korzenia, a wcześniej zastosowane metody leczenia nie powiodły się,
  • złamanie zęba z przemieszczeniem 1/3 przywierzchołkowej części korzenia,
  • powikłania po leczeniu kanałowym - gdy powtórne leczenie kanałowe nie przyniosło efektu lub jest już niemożliwe.

Resekcji korzenia nie można się poddać jeśli:

  • zmiana zapalna przekracza 1/3 przywierzchołkowej długości korzenia,
  • stwierdzona jest zaawansowana choroba przyzębia – paradontoza, czyli zanikanie kości pionowej lub poziomej w zębie,
  • powstały zmiany zapalne w obrębie ozębnej,
  • nastąpiło złamanie podłużne zęba,
  • pacjent posiada jeszcze zęby mleczne,
  • pacjent cierpi na choroby, które związane mogą powodować zaburzenie krzepnięcia krwi lub nie leczył tarczycy,
  • niewyrównana jest cukrzyca,
  • nieustabilizowane jest nadciśnienie.

Jakie korzyści daje resekcja wierzchołka korzenia?

Odcięcie części zęba, która stanowiła źródło bakterii to przede wszystkim usunięcie przyczyny dolegliwości. Oprócz tego pacjent nie traci całego zęba, tylko jego fragment, co na jakiś czas eliminuje konieczność jego ekstrakcji (wyrwania). Dodatkowo – jeśli stan zęba jest zadowalający, to może być jeszcze wykorzystany w leczeniu protetycznym. Mimo iż jest martwy, czyli pozbawiony gałązek nerwów i naczyń, będzie służył jeszcze przez kilka lub nawet kilkanaście lat.

Przed resekcją korzenia stomatolog kieruje pacjenta na wykonanie zdjęcia RTG, pantomogram lub tomografię komputerową twarzoczaszki, aby uzyskać aktualny obraz uzębienia.